The Wizard of Oz (1939) OCR 23.976 fps runtime 01:41:47
เขาไม่ได้ตามมาโตโต้ แกเจ็บรึเปล่าเนี่ย
เขาพยายามจะตีแกใช่มั้ย ไปบอกลุงเฮนรี่กับป้าเอ็มกัน
เร็วเข้าโตโต้
ป้าเอ็ม
ป้าเอ็ม คุณกัลช์เล่นงานโตโต้ค่ะ
- โดโรธีป้ากำลังนับอยู่ - แต่ป้าเอ็มคะ เขาตีมัน...
อย่าเพิ่งกวนตอนนี้ตู้ฟักไข่มันพังอยู่
สงสัยลูกไก่จะตายเยอะเลย
โถน่าสงสารจัง
คุณกัลช์ใช้คราดตีกลางหลังโตโต้เลย
เขาหาว่าโตโต้เข้าไปในสวน
- วิ่งไล่นังแมวโสโครกของเขาทุกวัน - 70
โดโรธีอย่าเพิ่ง
แต่มันไม่ได้วิ่งไล่ทุกวัน แค่อาทิตย์ละครั้ง 2 ครั้งเอง
แล้วก็จับนังแมวแก่ไม่ได้อีกต่างหาก
ทีนี้ เขาบอกว่าจะไปพานายอำเภอ...
โดโรธี เรายุ่งอยู่นะ
ค่ะ
เข้าที่รึยัง
ค่อยๆ นะ
นายบี้นิ้วฉัน
อ้าว ทำไมไม่เอานิ้วหลบล่ะ
เรียบร้อยแล้ว
- ที่เรียบร้อยน่ะนิ้วฉัน - โชคดีแล้วที่ไม่ใช่หัว
ซี้ค หนูจะจัดการคุณกัลช์ยังไงดี
- แค่โตโต้วิ่งไล่นังแมวแก่ของ... - เดี๋ยวนะฉันต้องต้อนหมูเข้าเล้า
โดโรธีเธอไม่รู้จักใช้หัวคิดเลย
ทำยังกะไม่มีสมอง
แต่หนูมีสมองนะ
แล้วทำไมไม่ใช้ล่ะ
ตอนกลับบ้านถ้าไม่ไปเดินผ่านบ้านเขา
โตโต้ก็ไม่ต้องเข้าไปในสวนเขา แล้วเธอก็ไม่ต้องมีปัญหาใช่มั้ย
ฮังค์ก็...ไม่ฟังหนูเลย
หัวหนูมีแต่ขี้เลื่อยรึไง
เข้าไปก่อนฉันจะเอาแกไปทำ กระปุกหยอดเหรียญ
ฟังนะหนูน้อย
หนูจะยอมให้ยัยวัวแก่กัลช์ข่มขู่หนูรึไง
หล่อนไม่เห็นน่ากลัวเลยกล้าๆ หน่อย
หนูไม่ได้กลัวเขาซะหน่อย
งั้นคราวหน้าถ้าหล่อนโวย ก็เดินเข้าไปถ่มน้ำลายใส่ตาเลย
เป็นฉันจะทำยังงั้น
ซี้ค ช่วยด้วย
- เร็วเข้าช่วยหนูออกไปทีช่วยด้วย - โอเค
เป็นอะไรรึเปล่าโดโรธี
ไม่เป็นไรค่ะ
หนูตกลงไปแล้วซี้ค...
เป็นอะไรซี้ค คุณกลัวกว่าหนูอีกนะ
เป็นอะไรไปล่ะ หมูแก่ทำให้ตกใจรึไง
ดูนายสิซี้คนายยังกะ...
นี่ มัวคุยอะไรกันอยู่งานเสร็จแล้วรึไง
เดี๋ยวไอ้ตัวขี้เกียจ 3 คน ก็ได้ตกงานกันมั่งละ
โดโรธี ขึ้นไปเดินบน...
เธอทำงานอยู่ตรงนั้นไม่ใช่เหรอ เธอกับฮังค์กลับไปที่เกวียนเลย
ได้ครับ คุณนายเกล
วันนึงเมืองนี้จะสร้างอนุสาวรีย์ให้ผม
ไม่ต้องโพสต์ท่าตอนนี้ก็ได้
เอ้า อย่าปล่อยให้ท้องว่าง กินขนมซะก่อน
- แจ๋วเลย คุณนายเกล - เพิ่งทอดเสร็จนะเนี่ย
- โดโรธีตกลงไปในรางน้ำหมู - เล้าหมูไม่ใช่ที่เดินเล่นของโดโรธี
ไปให้อาหารหมูซะก่อนที่มันจะป่วย
ป้าเอ็มคะ คุณกัลช์น่ะ
เขาจะเล่นงานโตโต้ได้มั้ยคะ
- เขาบอกว่าเขาจะ... - เดี๋ยวโดโรธีหยุดคิดไปเองได้แล้ว
หนูมักเป็นทุกข์กับเรื่องไม่เป็นเรื่อง
วันนี้ช่วยหลบไปอยู่ที่ไหนก่อนเถอะ
ที่ๆ หนูจะไม่มีปัญหาน่ะ
ที่ๆ ไม่มีปัญหา
มีสถานที่อย่างนั้นด้วยเหรอโตโต้
ต้องมีสิ
ต้องไม่ใช่ที่ๆ เรือ หรือรถไฟจะไปถึง
ที่ๆ ไกลแสนไกล
อยู่หลังดวงจันทร์
ลอยเหนือสายฝน
ณ.แหล่งโพ้นเหนือสายรุ้ง
หมอกพุ่งไปไกลสุดตา
มี แดนเคยยินมา
บทบรรเลงเพลงเมื่อเยาว์
ณ.แห่งหนึ่งเหนือรุ้งโค้ง
สีฟ้าโปร่งสวยเสลา
หากหาญจะฝันเอา
ฝันที่หมายคงได้ครอง
วันหนึ่ง...ฉันวอนขอต่อดารา
เมื่อลืมตาขอฟ้าผ่อง
ทุกข์ร้ายคลายเศร้าหมอง ดั่งขนม...อมหมดไป
เหนือหลังคาบนฟ้านั่น
จะพบฉันสถิตใน
ลิบลิบเหนือรุ้งใส
เหล่าปักษิณบินเวียนวน
สกุณายังร่อนร่าย เหนือสายรุ้ง ณ.เบื้องบน
ฉันไฉน...ให้ฉงน
โอฉันไฉน...ให้ฉงน
นกน้อยเอยช่างสุขสม...เหินลมลอย
ลิบลิบเหนือรุ้งใส
ฉันไฉน...ให้ฉงน
อาจเหินไปได้เช่นกัน
คุณเกล
หวัดดีคุณกัลช์
ฉันมาพบคุณกับภรรยาเรื่องโดโรธี
โดโรธีแกไปทำอะไรเหรอ
ก็กะจะกัดขาฉันให้พิการไง
- แกเนี่ยนะกัดคุณ - เปล่าหมาต่างหาก
แกกัดหมาตัวเองเหรอ
เปล่า
หมาตัวนี้เป็นภัยต่อชุมชน
ฉันจะส่งมันให้นายอำเภอ ให้แน่ใจว่ามันจะโดนกำจัด
กำจัดโตโต้เนี่ยนะ
ไม่ได้คุณห้ามทำนะ
ป้าเอ็ม..ลุงเฮนรี่.. อย่ายอมให้เขาทำนะคะ
แน่นอนเราไม่ยอมหรอกใช่มั้ยเอ็ม
ขอร้องละค่ะป้าเอ็ม โตโต้ไม่ได้ตั้งใจ
มันไม่รู้ว่ามันทำผิด
หนูเองที่ควรจะถูกลงโทษ หนูปล่อยมันเข้าไปในสวนของเขา
ป้าให้หนูอดมื้อเย็นก่อนนอนก็ได้
ถ้าคุณไม่ส่งหมามา ฉันจะฟ้องร้องยึดฟาร์มคุณ
มีกฏหมายคุ้มครองคนที่โดนหมากัดนะ
แล้วถ้าแกผูกมันไว้ล่ะ จริงๆ แล้วมันสุภาพ...
กับคนที่สุภาพนะ
ให้นายอำเภอตัดสินละกัน นี่คำสั่ง...อนุญาตให้ฉันพาตัวมันไป
เว้นแต่คุณอยากขัดขืนกฏหมาย
ของจริง
เราขัดขืนกฏหมายไม่ได้โดโรธี เจ้าโตโต้คงต้องไปแล้วละ
- เริ่มมีเหตุผลแล้วสิ - ไม่
เอ้า ใส่มาในนี้จะได้ไม่กัดฉันอีก
ไม่ หนูไม่ให้คุณเอามันไปหรอก
ออกไปนะ ไม่งั้นหนูจะกัดคุณเอง
โดโรธี
นังแม่มดแร้งทึ้งใจดำ
ลุงเฮนรี่..ป้าเอ็ม.. อย่าให้พวกเขาเอาโตโต้ไปนะ
อย่าให้เขาเอาไปอย่ายอมนะคะ
- เอามันใส่ตะกร้าเฮนรี่ - คิดถูกแล้ว
อย่าค่ะ ลุงเฮนรี่
โตโต้
แอลไมร่า กัลช์ การที่คุณเป็นเจ้าของที่ดินครึ่งเมือง
ไม่ได้แปลว่า คุณจะมีอำนาจเหนือพวกเราได้หรอกนะ
23 ปีแล้วที่ฉันอยากบอกคุณแทบตาย ว่าฉันคิดยังไงกับคุณ
แต่เพราะฉันเป็นคริสเตียน ก็เลยพูดไม่ได้
โตโต้ที่รัก แกกลับมาแล้ว
แกกลับมาแล้ว
ฉันดีใจจังเลยโตโต้
เดี๋ยวพวกเขาต้องกลับมาเอาตัวแกแน่
เราอยู่ที่นี่ไม่ได้ เราต้องหนีแล้ว
"ศจ.มาร์เวล ได้รับการแซ่ซ้องจากราชวงศ์ยุโรป"
"ให้เขาใช้ลูกแก้วอ่านอดีตปัจจุบัน และอนาคตของคุณ"
โอ๊ะโอ๋ มีแขกมาเยือน
หนูคือใครน่ะ
อย่า...อย่าเพิ่งบอก
ไหนดูซิหนู...
หนูปลอมตัวเดินทางมาไม่ ไม่ถูก
หนูเดินทางไปเยี่ยมญาติ..ไม่ฉันผิดอีก
หนูหนีออกจากบ้าน
เดาถูกได้ไงคะ
ศจ.มาร์เวลไม่เคยเดาฉันรู้จริงๆ
แล้วทำไมหนูถึงหนีมาล่ะ
อย่า...อย่าเพิ่งบอก
คนที่บ้านไม่เข้าใจหนู ไม่เห็นคุณค่าหนู
หนูเลยอยากไปเห็นที่อื่นบ้าง เมืองใหญ่...ภูเขาใหญ่...มหาสมุทรใหญ่...
ทำได้ไงอ่ะ คุณพูดเหมือนเข้าไปอยู่ในใจหนูเลย
ช่าย
โตโต้ เสียมารยาทจัง เขายังไม่ได้อนุญาตเลยนะ
ไม่เป็นไร ยินดี ยินดี
หมาตัวเดียวแบ่งกันกินได้
ไหนเมื่อกี้เราพูดถึงไหนแล้ว
ท่านศจ.คะ ขอร้องละ พาเราไปด้วยได้มั้ยคะ
หนูอยากไปเจอพวกราชวงศ์ยุโรป
หนูรู้อะไรมั้ย ฉันน่ะ
ต้องขอคำปรึกษาลูกแก้วทุกเรื่องเลย
เข้าไปข้างในกันเถอะฉันจะแสดงให้ดู
เอาละ นั่งตรงนี้เลย
นี่คือลูกแก้วมหัศจรรย์เก่าแก่ดั้งเดิม ลูกเดียวกับที่...
นักบวชไอซิสกับโอซิริส เคยใช้ทำนายฟาโรห์แห่งอียิปต์
และคลีโอพัตรา มองเห็นจูเลียส ซีซาร์ กับมาร์ค แอนโธนี่เป็นครั้งแรก
แล้วยังมีอีกเยอะ
ทีนี้ปิดตาไว้นะหนูน้อย
เราต้องพาตัวเราเข้าสู่ จักรวาลอันไร้ขอบเขต
เราจะทำพิธีไม่ได้ ถ้าเราไปไม่ถึง...
จักรวาลอันไร้ขอบเขต
ใช่ ทีนี้เปิดตาได้
แล้วมาดูลูกแก้วกัน
ฉันเห็นอะไรบ้างเนี่ย
บ้านที่มีรั้วไม้แหลมเป็นซี่ๆ
ยุ้งข้าวที่มีกังหันบอกทางลม
แล้วก็มีม้าวิ่ง
นั่นแหละฟาร์มเรา
แล้วก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง
แต่งตัวด้วยชุดผ้าลายจุด
สีหน้าวิตกกังวลมาก
นั่น ป้าเอ็มค่ะ
แกชื่อ เอมิลี่
ใช่ค่ะ ป้าทำอะไรอยู่คะ
เดี๋ยว ฉันเห็นไม่ค่อยชัด
ทำไมแกร้องไห้ล่ะ
มีคนทำให้แกเสียใจ เป็นคนที่ทำให้แกหัวใจสลาย
หนูเหรอ
ก็..คนที่แกรักแสนรัก
คนที่แกเมตตาอาทร คนที่แกคอยดูแลยามป่วยไข้
หนูเคยเป็นหัดครั้งนึง ป้าเฝ้าอยู่ข้างหนูไม่ห่างเลย
ตอนนี้ป้าทำอะไรอยู่คะ
แก...ทำท่าอย่างนี้
แกเอามือวางทาบบนหัวใจ
แล้วล้มลงบนเตียง
ไม่นะ
จบแค่นี้ลูกแก้วดับไปแล้ว
เดี๋ยว คุณคิดว่าป้าป่วยหนักรึเปล่าคะ
หนูต้องรีบกลับบ้านแล้วค่ะ
อ้าว ไหนว่าหนูจะไปกับฉันไงล่ะ
ไม่แล้วค่ะ หนูต้องไปหาป้าเดี๋ยวนี้ มาเร็ว โตโต้
เร็วเข้า
ลาก่อนค่ะ ศจ.มาร์เวล ขอบคุณมากค่ะ
หลบเข้าร่มดีกว่า ซิลเวสเตอร์ พายุก่อตัวแล้ว
เหมือนพวกชาวนาเลยเรา
หนูน้อยผู้น่าสงสาร หวังว่าจะกลับบ้านทันนะ
เร็วเข้ารีบไปปล่อยม้า แล้วฮิค เคอร์รี่ อยู่ไหน ฮิค เคอร์รี่
ให้ตายสิ
นี่มัน พายุหมุน
โดโรธี
เร็วเข้าทุกคนเข้าห้องหลบพายุ
เฮนรี่ ฉันหาโดโรธีไม่เจอ แกติดพายุอยู่ข้างนอกแน่
- โดโรธี - เราออกไปตามหาแกตอนนี้ไม่ได้
- โดโรธี - รีบลงไปเถอะเร็วเข้า
ป้าเอ็ม
ป้าเอ็มขา ลุงเฮนรี่
ป้าเอ็ม
เราเข้ามาอยู่กลางพายุไซโคลนแน่เลย
คุณกัลช์
โตโต้ รู้สึกว่าเราไม่ได้อยู่ในแคนซัสแล้ว
เราต้องอยู่ที่สุดปลายสายรุ้งแน่
ตอนนี้ยิ่งแน่ใจว่าไม่ได้อยู่ในแคนซัส
เธอเป็นแม่มดใจดีหรือใจร้าย
ใคร ฉันน่ะเหรอ
ฉันไม่ใช่แม่มดซะหน่อย ฉันคือโดโรธีเกลจากแคนซัส
- เหรอ แล้วนั่นแม่มดรึเปล่า - ใครโตโต้น่ะรึ โตโต้เป็นหมาฉัน
ฉันชักงงซะแล้ว
พวก มันช์กิ้น เรียกฉันมา บอกว่ามีแม่มดตนใหม่เพิ่งโยนบ้าน
ลงมาทับแม่มดตะวันออก แล้วนั่นก็บ้านแล้วเธอก็อยู่นี่
และนั่นไง ชิ้นส่วนที่เหลือของแม่มดตะวันออก
พวก มันช์กิ้น ก็เลยอยากรู้ว่า
เธอเป็นแม่มดใจดี หรือใจร้ายกันแน่
ก็อย่างที่บอกแหละ ฉันไม่ใช่แม่มด
แม่มดต้องแก่แล้วก็น่าเกลียด
เสียงอะไรน่ะ
พวกมันช์กิ้น เขาหัวเราะ เพราะฉันก็เป็นแม่มด
ฉันคือกลินด้าแม่มดเหนือ
คุณน่ะเหรอ
ยกโทษให้ฉันด้วย
ไม่เคยได้ยินเลยว่า มีแม่มดสวยๆ อย่างนี้
แม่มดใจร้ายเท่านั้นที่น่าเกลียด
พวก มันช์กิ้น ดีใจ เพราะเธอปลดปล่อยพวกเขาให้เป็นอิสระ
จากแม่มดตะวันออก
โทษทีนะ พวกมันช์กิ้นนี่คืออะไร
คือคนตัวเล็กที่พำนักอยู่ที่นี่ ซึ่งก็คือ มันช์กินส์แลนด์
และเธอก็เป็นฮีโร่ของพวกเขาไปแล้ว
ไม่เป็นไร ออกมาขอบคุณเขาเองเลย
ออกมาสิ ออกมาเถอะ ถ้าอยากออกมา
มาพบสาวน้อย ผู้ตกลงมาจากดวงดาว
เธอตกมาจากท้องฟ้า จากที่ไกลแสนไกล
จากดวงดาวที่ชื่อแคนซัส
เธอนำข่าวดีมาให้ พวกเธอได้ยินรึเปล่า
ยามเธอตกลงมาจากแคนซัส
เรื่องมหัศจรรย์บังเกิด
สิ่งที่เกิดไม่ใช่เรื่องมหัศจรรย์หรอก
ก็แค่ลมพัดหมุนจนบ้านหลุดปลิว
บานพับยึดไม่อยู่
แม่มดคงนึกสนุกขึ้นมา
เลยท่องเวหาพาไม้กวาดบินวน
อู้ว์ เรื่องที่เกิดช่างน่าตื่นเต้น
บ้านเริ่มหลุดปลิวห้องครัวบินว่อน
แล้วหล่นลงทับแม่มดชั่วร้าย ในใจกลางบึง
เป็นเรื่องน่าเศร้าของแม่มดใจร้าย
บ้านเริ่มหลุดปลิว ห้องครัวบินว่อน
แล้วหล่นลงทับแม่มดชั่วร้าย ในใจกลางบึง
เป็นเรื่องน่าเศร้าของแม่มดใจร้าย
หล่อนเริ่มชักกระตุกแล้วหยุดลงพลัน
จบกันทันใดแม่มดใจร้าย ไม่มีอีกแล้ว
เราขอขอบคุณอย่างยิ่ง
ที่จัดการได้อย่างเนี๊ยบกริบ
ฆ่าหล่อนซะตายสนิท
เราขอขอบคุณอย่างยิ่งจริงๆ
จงให้ข่าวดีแพร่สะพัดกระจาย
ว่าแม่มดแก่ชั่วร้ายได้ตายไปแล้ว
ดิงดอง แม่มดตายแล้ว แม่มดแก่งั่กคนไหนรึ
แม่มดชั่วร้ายน่ะสิ ดิงดองแม่มดชั่วร้ายตายแล้ว
ตื่นเถิดเจ้าคนขี้เซา ขยี้ตาแล้วลุกจากเตียง
ตื่นเถิดแม่มดชั่วร้ายตายแล้ว
ภูติผีไปไหนหล่อนก็ไปที่นั่น ขุมนรกต่ำใต้
ไชโยออกมาร้องเพลงกันเถิด สั่นระฆังกังวาน
ดิงดองมาร่วมยินดี ร้องเสียงสูงร้องเสียงต่ำ
ให้ใครๆ รู้ว่าแม่มดชั่วร้ายตายแล้ว
ในฐานะนายกเทศมนตรีมันช์กิ้นซิตี้
ซึ่งอยู่ในดินแดนแห่งอ๊อซ
ขอต้อนรับด้วยเกียรติสูงสุด
แต่เราต้องพิสูจน์อย่างเป็นทางการ
- ให้เห็น - ให้เห็น
- ว่าหล่อน - ว่าหล่อน
โดยทางศีลธรรมและจริยธรรม
ไม่ว่าทางจิตวิญญาณหรือร่างกาย
ให้แน่ใจ แน่ยิ่งกว่าแน่
ให้ปฏิเสธไม่ได้ มั่นใจว่าตายแหง๋แก๋
ในฐานะเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพ ผมขอยืนยัน
ด้วยใบมรณะบัตร
ผมตรวจหล่อนถี่ถ้วนแล้ว
หล่อนไม่ได้แค่ตาย
แต่ตายแหง๋แก๋แน่นอน
งั้นนี่ก็คือวันประกาศอิสรภาพ ของชาวมันช์กิ้นทั้งมวล
และเหล่าทายาท
ถ้ามีตามมา
เอ้า จงให้ข่าวดีแพร่สะพัดกระจาย
ว่าแม่มดแก่ชั่วร้ายได้ตายไปแล้ว
ดิงดองแม่มดตายแล้ว แม่มดคนไหน แม่มดชั่วร้ายน่ะสิ
ดิงดองแม่มดชั่วร้ายตายแล้ว
ตื่นเถิดเจ้าคนขี้เซา ขยี้ตาแล้วลุกจากเตียง
ตื่นเถิดแม่มดชั่วร้ายตายแล้ว
ภูติผีไปไหนหล่อนก็ไปที่นั่น ขุมนรกต่ำใต้
ไชโย ออกมาร้องเพลงกันเถิด สั่นระฆังกังวาน
ดิงดองมาร่วมยินดี ร้องเสียงสูงร้องเสียงต่ำ
ให้ใครๆ รู้ว่าแม่มดชั่วร้ายตายแล้ว
พวกเราตัวแทนกลุ่มลัลลาบาย
กลุ่มลัลลาบาย...กลุ่มลัลลาบาย...
ในนามของกลุ่มลัลลาบาย
ขอต้อนรับสู่ มันช์กิ้นแลนด์
พวกเราตัวแทนสมาคมขนม
สมาคมขนม...สมาคมขนม...
ในนามของตัวแทนสมาคมขนม
ขอต้อนรับสู่ มันช์กิ้นแลนด์
นับแต่นี้ไปคุณจะเป็นประวัติศาสตร์
- เป็นประวัติศาสตร์ - เป็นประวัติศาสตร์
- คุณจะเป็นประวัติศาสตร์ - และเราจะแซ่ซ้องนามของคุณ
เราจะสร้างรูปปั้นคุณ
- สร้างรูปปั้นคุณ - สร้างรูปปั้นคุณ
ในหอแห่งเกียรติยศ
ไหนว่าเธอตายแล้วไง
นี่ พี่สาวของแม่มดชั่วร้ายตะวันออก
เธอคือแม่มดชั่วร้ายตะวันตก เธอใจร้ายกว่าน้องสาวอีก
ใครฆ่าน้องสาวฉัน ใครฆ่าแม่มดตะวันออก
เธอเหรอ
เปล่า มันเป็นอุบัติเหตุ ฉันไม่ได้ตั้งใจฆ่าใครเลย
นี่ แม่หนูคนสวย ฉันก็สร้างอุบัติเหตุได้
เธอลืมรองเท้าทับทิมแล้วหรือ
รองเท้าใช่สิ
รองเท้า
มันหายไปแล้ว
รองเท้าทับทิมเธอทำอะไรกับมัน
เอาคืนมานะ ไม่งั้นฉันจะ...
สายไปแล้วมันอยู่นี่
และจะอยู่ตรงนี้ตลอดไป
เอารองเท้าฉันคืนมา
ฉันเป็นคนเดียวที่รู้วิธีใช้มัน
เธอเอาไป ก็ไม่มีประโยชน์หรอก เอาคืนมาเถอะ
- เอาคืนมานะ - อย่าถอดเป็นอันขาด
มันต้องเป็นของวิเศษสุด ไม่งั้น เธอคงไม่อยากได้คืนขนาดนี้หรอก
อย่ายุ่งนะกลินด้า ไม่งั้นฉันจะจัดการเธอด้วย
ไร้สาระน่า เธอไม่มีอำนาจที่นี่
ออกไปซะก่อนจะโดนบ้านทับอีกคน
ก็ได้วันพระไม่ได้มีหนเดียว
และสำหรับเธอแม่หนูคนงาม
จริงอยู่ที่ฉันเล่นงานเธอที่นี่ไม่ได้
แต่อย่าได้แหยมกับฉันเป็นอันขาด
ไม่งั้น
ฉันจะเล่นงานเธอ และหมาน้อยของเธอด้วย
ไม่เป็นไรแล้ว ลุกขึ้นเถอะเธอไปแล้ว
ไม่เป็นไรแล้ว ทุกคนลุกขึ้นได้
เหม็นกลิ่นกำมะถันเหลือร้าย
สงสัยว่าเธอจะเป็นศัตรู กับแม่มดชั่วร้ายตะวันตกแล้ว
เธอไปจากอ๊อซได้เร็วเท่าไหร่ ก็ยิ่งนอนตาหลับได้เร็วเท่านั้น
ฉันยอมแลกทุกอย่างเพื่อออกไปจากที่นี่
แต่จะกลับแคนซัสทางไหนล่ะ จะกลับทางที่มาก็ไม่ได้
เธอพูดก็ถูก คนเดียวที่อาจรู้ทาง...
คือพ่อมดผู้ยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์ แห่งอ๊อซ
พ่อมดแห่งอ๊อซเขาใจดีหรือใจร้าย
ใจดีมากแต่ก็ลึกลับมากด้วย เขาอยู่ที่เมืองมรกต
ซึ่งไกลจากที่นี่มาก เธอเอาไม้กวาดมาด้วยรึเปล่า
เปล่า ไม่ได้เอามา
งั้นเธอคงต้องเดินไป
พวกมันช์กิ้นจะตามไปส่งเธอที่ชายแดน
แต่จำไว้ว่าห้ามถอดรองเท้าเด็ดขาด
ไม่งั้นเธอโดนแม่มดชั่วร้ายตะวันตก เล่นงานแน่
แต่ฉันจะไปเมืองมรกตได้ยังไง
วิธีที่ดีที่สุดก็คือเริ่มต้นจาก...
การเดินไปตามถนนอิฐเหลือง
แต่จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉัน...
แค่เดินไปตามถนนอิฐเหลือง
ลาก่อน
แหม คนที่นี่มาเร็วไปเร็วจัง
ไปตามถนนอิฐเหลือง
เดินไป..เดินไป..เดินไป..เดินไป.. ไปตามถนนอิฐเหลือง
ไปตามถนนอิฐเหลือง
เธอจะไปหาพ่อมด พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ
เขาคือสุดยอดพ่อมด ถ้าจะมีพ่อมดที่สุดยอด
ก็พ่อมดอ๊อซนี่แหละ
เพราะว่า..อะไร..น่ะหรือ..
เพราะสิ่งมหัศจรรย์ที่เขาทำ
เธอจะไปหาพ่อมด พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ
ไปตามถนนอิฐเหลือง
ทีนี้ ต้องไปทางไหนล่ะ
โทษทีนะ ทางโน้นก็ดี๊ดี
ใครพูดน่ะ
อย่าโง่ไปหน่อยเลยโตโต้ หุ่นไล่กาจะพูดได้ไง
ทางนี้ ก็น่าสนเหมือนกัน
ตลกจัง
เขาชี้ให้ไปอีกทางไม่ใช่เหรอ
มันไปได้ทั้ง 2 ทางแหละ
ว่าไงนะ เอาให้แน่ได้มั้ย
เธอเจตนาทำอย่างนั้น หรือว่าตัดสินใจไม่ได้กันแน่
นั่นแหละคือปัญหาฉันตัดสินใจไม่ได้
ฉันไม่มีสมองมีแต่ฟาง
แล้วพูดได้ไง ถ้าไม่มีสมอง
ไม่รู้สิ
คนไม่มีสมองบางคน ยังพูดพล่ามเลยนี่ใช่ม๊ะ
ใช่ ที่เธอพูดก็ถูก
เรายังไม่ได้แนะนำตัวกันเลยใช่มั้ย
เอาเลย
เธอสบายดีมั้ย
แล้วเธอสบายดีเหรอ
สบายดี ขอบใจจ้ะ
แต่ฉันไม่ค่อยสบายเท่าไหร่
มีเสาเสียบหลังอยู่อย่างนี้ทั้งวัน น่าเบื่อจะตาย
มันคงอึดอัดน่าดูเลยเน๊อะ
เธอลงมาไม่ได้เหรอ
ลงเหรอไม่ได้เห็นมั้ยฉัน..เอ้อ..ฉัน
เดี๋ยว ให้ฉันช่วยเถอะ
เธอใจดีมากเลย ใจดีมากๆ
แต่..ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไง
ฉันก็ไม่ค่อยฉลาดหรอกนะ
แต่ถ้าเธอช่วยงอตะปูที่ข้างหลัง ฉันก็อาจเลื่อนลงมาได้
จริงสิ
ดูสิฟางหลุดออกมาอีกแล้ว
แล้วเธอเจ็บรึเปล่า
ไม่ ก็แค่ยัดกลับเข้าไปเท่านั้นเอง
โอ๊ย เป็นอิสระแล้วดีจัง
เธอกลัวฉันเหรอ
เปล่า ฉันกลัวเธอจะเจ็บตัวต่างหาก
แต่ไม่ได้กลัวฉันใช่มั้ย
ไม่ ไม่เลย
ฉันก็ว่างั้น
ชู่ว์...ไปซะ...ไป
เห็นมั้ย แม้แต่อีกายังไม่กลัวฉันเลย
มันบินมาไกลเป็นไมล์กินของในไร่ฉัน แล้วหัวเราะใส่หน้าฉัน
ฉันมันไม่เอาไหนเพราะไม่มีสมอง
แล้วถ้าเธอมีสมองเธอจะทำอะไร
ทำอะไรน่ะรึ ถ้าฉันมีสมองฉันก็จะ...
จะฆ่าเวลาด้วยการเสวนากับดอกไม้
หารือกับสายฝน
เวลาคิดอะไรให้วุ่น ฉันจะทำท่าเกาหัว
ถ้าเพียงฉันมีสมอง
ฉันจะคลายปมทุกปัญหาให้ทุกๆ คน
ไม่ว่าจะเดือดร้อน หรือเจ็บป่วย
ถ้าทำได้อย่างที่คิด เธออาจเป็นลินคอล์นคนที่ 2
ถ้าเพียงแต่เธอมีสมอง
ฉันจะบอกเธอได้ว่าทำไม...
ทะเลอยู่ใกล้ชายหาด
ฉันจะคิดสิ่งที่ไม่เคยคิดได้มาก่อน
แล้วฉันจะนั่งลงและคิดอีก
ฉันจะไม่ทำตัวหัวกลวง
หัวฉันจะอัดแน่นด้วยเรื่องราว หัวใจจะเต็มไปด้วยความปวดร้าว
ฉันจะเต้นรำและเริงร่า ชีวิตเป็นดั่งบทเพลง
ถ้าเพียงแต่ฉันมีสมอง
วิเศษไปเลย
ถ้าหุ่นไล่กาในแคนซัสทำอย่างนี้ได้
อีกาคงขวัญผวากันใหญ่
จริงอ่ะ
แคนซัสอยู่ที่ไหน
ที่ๆ ฉันเคยอยู่น่ะสิ
แล้วฉันก็อยากกลับไปจะแย่แล้ว เนี่ย ฉันกำลังเดินทางไปเมืองมรกต
ให้พ่อมดอ๊อซช่วย
เธอจะไปหาพ่อมดเหรอ
ถ้าฉันไปกับเธอ เขาจะให้สมองฉันมั้ย
ฉันก็ตอบไม่ได้
แต่ถ้าเขาไม่ให้ ก็ไม่มีอะไรเสียหายนี่
มันก็จริง
แต่ว่าเธออย่าไปดีกว่า
แม่มดโกรธฉันอยู่ เดี๋ยวเธอจะเดือดร้อนไปด้วย
แม่มดเหรอ
ฉันไม่กลัวแม่มดหรอก ไม่กลัวอะไรเลยด้วย
นอกจากไม้ขีดที่จุดไฟแล้ว
เรื่องนั้นว่ากันไม่ได้
แต่ถ้าได้สมอง แล้วต้องเจอไม้ขีดทั้งกล่องก็เอา
ฉันไม่เป็นปัญหาหรอก เพราะฉันไม่ต้องกิน
แล้วก็ไม่จุ้นจ้านเพราะฉันคิดไม่ได้
พาฉันไปด้วยได้มั้ย
ได้สิ ได้แน่อยู่แล้ว
ฮูเร เราจะไปหาพ่อมดกันแล้ว
เธอเริ่มออกตัวไม่ค่อยดีนะ
ฉันจะพยายาม...ฉันสัญญา
- ไป อ๊อซนะ - ไป อ๊อซน่ะสิ
เราจะไปหาพ่อมด พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ
ได้ยินว่าเขาคือสุดยอดพ่อมด ถ้าจะมีพ่อมดที่สุดยอด
ก็พ่อมดอ๊อซนี่แหละ
เพราะว่า..อะไร..น่ะหรือ..
เพราะสิ่งมหัศจรรย์ที่เขาทำ
เราจะไปหาพ่อมด พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ
แอ๊ปเปิ้ล
ดูสิ
เธอทำอะไรของเธอน่ะ
เราเดินทางมาไกลแล้วฉันก็หิวแล้วก็...
คุณพูดอะไรรึเปล่า
- เธอหิวน่ะ - เธอหิว
แต่เธอจะชอบมั้ย ถ้ามีใครมาเด็ดของจากตัวเธอ
แย่จังฉันลืมเรื่อยเลย ว่าไม่ได้อยู่ในแคนซัส
ไปเถอะโดโรธี เธอต้องไม่อยากกินแอ๊ปเปิ้ลพวกนี้แน่
นี่ จะพูดว่าแอ๊ปเปิ้ลของฉันไม่ได้เรื่องรึ
เปล่า เพียงแต่เธอไม่ชอบหนอน ก็เท่านั้น
แก
นี่ฉันแสดงวิธีหาแอ๊ปเปิ้ลให้ดูนะ
ไชโย ได้การแล้ว เก็บตามใจชอบเลย
ว๊าว คนเหรอเนี่ย
คนทำจากดีบุก
- จริงอ่ะ - ใช่แล้ว
ดูสิ
กระป๋องน้ำมัน
เธอพูดอะไรน่ะ
กระป๋องน้ำมัน
เขาพูดว่า "กระป๋องน้ำมัน"
กระป๋องน้ำมันอะไร
กระป๋องน้ำมัน
นี่ไง
จะให้ใส่ตรงไหนก่อน
- ปาก - เขาพูดว่าปาก
อีกข้างด้วย
พระ..พระ..พระเจ้าช่วยฉันพูดได้แล้ว
ช่วยใส่ที่แขนให้ด้วยนะ ที่ศอกด้วย
เอ้า
เจ็บรึเปล่า
ไม่รู้สึกดี เยี่ยมเลย ฉันยืนยกขวานนี่อยู่นานแล้ว
โธ่เอ๊ย
แล้วเธอเป็นอย่างนี้ได้ยังไง
เมื่อราวๆ ปีที่แล้วฉันตัดต้นไม้นั่นอยู่
แล้วจู่ๆ ฝนก็ตกลงมา
ตรงที่ฉันตัดอยู่พอดี ฉันก็เลยขึ้นสนิม
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
แต่ตอนนี้เธอสมบูรณ์แล้ว
คอฉัน
สมบูรณ์เหรอ
ถ้าคิดว่าฉันสมบูรณ์ ลองเคาะหน้าอกดูสิ
เอาเลย เคาะเลย
เพราะจัง ดังก้องดี
มันกลวง
ช่างดีบุกลืมใส่หัวใจให้ฉัน
ไม่มีหัวใจเหรอ
ไม่มีหัวใจ
ข้างในกลวงหมด
ถ้าใครเป็นดั่งกาน้ำที่ว่างเปล่า
เขาคงต้องใจกล้ามากเลย
และแน่นอนที่ต้องเสียใจ
เพราะฉันคาดหวังไว้ว่า
ฉันน่าจะเป็นคนได้
ถ้าเพียงฉันมีหัวใจ
ฉันจะอ่อนโยน..สุภาพ..
และละเอียดอ่อน
ในเรื่องความรักและศิลปะ
ฉันจะเป็นเพื่อนกับนกกระจอก
เป็นเพื่อนกับเด็กที่ยิงธนู
ถ้าเพียงฉันมีหัวใจ
ลองนึกภาพฉันอยู่บนระเบียง
ร้องเพลงเจื้อยแจ้ว
ท่านอยู่หนใดโรมีโอ
ฉันได้ยินแล้ว
ช่างหวานเหลือใจ
ก่อให้เกิดอารมณ์ทั้งริษยาเสียสละ
เปี่ยมไปด้วยความรู้สึกโดยแท้
ฉันจะคงความเป็นหนุ่มกระชุ่มกระชวย
และฉันจะติดซิปให้ชุดด้วย
ถ้าเพียงฉันมีหัวใจ
- เป็นอะไรรึเปล่า - สงสัยยังมีสนิมติดอยู่นิดๆ
โธ่เอ๊ย
เธอนี่ยอดจริงๆ
นี่...
ไปเมืองมรกตกับเรามั้ยล่ะ
ไปขอหัวใจจากพ่อมดอ๊อซกัน
ถ้าไปถึงแล้ว เขาไม่ให้ล่ะ
เขาให้แน่ เขาต้องให้
เราเดินทางกันมาไกลแล้วนะ
เนี่ยเหรอเรียกว่าไกล
มันเพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
สุภาพบุรุษพวกนี้จะช่วยผู้หญิงงั้นเหรอ
ถอยไปให้พ้นเชียว
ไม่งั้น ฉันจะจุดไฟเผาแก
ส่วนแก
ฉันจะเอาแกไปทำรังผึ้ง
ไง เจ้าหุ่นไล่กาอยากเล่นลูกบอลมั้ย
ระวังนะไฟ
ฉันจะไหม้แล้วเอามันออกไปที
ฉันไม่กลัวหล่อนหรอก ฉันจะพาเธอไปถึงพ่อมดอย่างปลอดภัย
ไม่ว่าฉันจะได้สมองหรือไม่ จะจุดไฟเผาฉันเหรอ
ฉันก็จะพาเธอไปจนถึงพ่อมด ไม่ว่าฉันจะได้หัวใจหรือไม่
จะเอาฉันไปทำรังผึ้งเหรอก็ลองดูสิ
เธอช่างเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดเลย
น่าแปลกที่ฉันรู้สึกเหมือนว่า เราเคยรู้จักกันมานานแล้ว
แต่คงเป็นไปไม่ได้ใช่มั้ย
ก็คงอย่างนั้นเธอไม่ได้อยู่แถวนี้ ตอนที่ฉันถูกทำขึ้นมานี่
ใช่ม๊ะ
แล้วฉันก็ยืนขึ้นสนิมอยู่ตรงนั้นนานแล้ว
ฉันอยากนึกออกจัง แต่มันก็ไม่สำคัญหรอก
ตอนนี้เรารู้จักกันแล้วใช่มั้ย
- ถูกต้อง - ใช่แล้ว
- ไปอ็อซกันมั้ย - ไปอ๊อซกัน
เราจะไปหาพ่อมด พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ
ได้ยินว่าเขาคือสุดยอดพ่อมด ถ้าจะมีพ่อมดที่สุดยอด
ก็พ่อมดอ๊อซนี่แหละ
เพราะว่า..อะไร..น่ะหรือ..
เพราะสิ่งมหัศจรรย์ที่เขาทำ
เราจะไปหาพ่อมด พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ
ฉันไม่ชอบป่านี้เลย
มันมืดแล้วก็น่าขนลุก
ไม่รู้สิ แต่ฉันคิดว่ามันต้องมืดก่อน แล้วถึงจะสว่างนะ
คิดว่าเราจะเจอสัตว์ป่ามั้ย
ก็อาจจะ
สัตว์ที่กินฟางรึเปล่า
ก็มีบ้างแต่ส่วนใหญ่เป็น สิงโต เสือ แล้วก็หมี
- สิงโต - เสือ
แล้วก็หมี
สิงโต..เสือ..หมี..แย่แน่
- สิงโต เสือและหมี - แย่แน่
ดูนั่น
ลุกขึ้นมา
ใครจะมาสู้ก่อน
จะเข้ามาลุยพร้อมกันเลยก็ได้
เอามือไขว้หลังไว้ข้างนึงก็ได้
ยืนขาเดียวยังได้เลย
ปิดตาข้างนึงก็ยังไหว
จะเอาขวานฟันฉันเหรอ
แอบดูฉันรึ ทำไม
- นี่ไปซะ อย่ามายุ่งกับเรา - กลัวเหรอ
กลัวใช่ม๊ะ
หุ่นกระป๋องจะสดได้นานแค่ไหนเชียว
เร็วเข้า ลุกขึ้นมาสู้กัน ไอ้เศษกระป๋องโบราณ
ยกมือขึ้นสิ ไอ้ถุงฟางปวกเปียก
ดูถูกกันเกินไปแล้วเจ้าสิงโต
ใช่ลุกขึ้น สั่งสอนเขาหน่อยซิ
แล้วทำไมนายไม่สอนเขาเองล่ะ
ก็แหม...ฉันไม่ค่อยรู้จักเขา
ฉันจะจัดการแกไอ้เปี๊ยก
น่าอายจริงๆ
เธอทำอย่างนี้ทำไม ฉันยังไม่ได้กัดเขาซะหน่อย
ใช่ แต่เธอก็กำลังจะกัดแหละ
ที่หาเรื่องหุ่นฟางก็แย่พอแล้ว
แล้วยังมาหาเรื่องกับหมาตัวน้อยอีก
แต่เธอไม่ต้องตบฉันก็ได้นี่
จมูกฉันเลือดออกรึเปล่า
ไม่นี่
โธ่เอ๊ย ทำไมถึงตีโพยตีพายขนาดนี้
ปกติแล้วเธอมักหาเรื่องคนที่อ่อนแอกว่า
หรือว่าเธอมันก็แค่ตัวขี้ขลาด
ถูกต้อง ฉันมันขี้ขลาด
ฉันไม่มีความกล้าเลยสักนิด
ฉันกลัวตัวเองด้วยซ้ำไป
ดูรอยช้ำที่ใต้ตาฉันสิ
ฉันนอนไม่หลับมาเป็นอาทิตย์แล้ว
ทำไม ไม่ลองนับแกะดูล่ะ
ช่วยไม่ได้หรอก ฉันกลัวแกะ
แย่จังเลย
คิดว่าพ่อมดจะช่วยเขาได้มั้ย
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
ไปกับพวกเราสิ
เรากำลังเดินทางไปหาพ่อมดกัน ไปขอหัวใจให้เขา
แล้วก็สมองให้เขา
ฉันมั่นใจว่าเขาให้ความกล้าเธอได้
แล้วเธอไม่อายเหรอ ที่มีสิงโตขี้ขลาดร่วมทางไปด้วย
ถ้าเป็นฉัน ฉันคงอาย
ไม่เลย
พวกเธอช่างแสนดี
ชีวิตฉันมันเหลือทนจริงๆ
ไม่เป็นไรหรอกนะ พ่อมดจะแก้ไขได้ทุกเรื่อง
ฉันเป็นอย่างนี้มานานแล้ว
ฉันจะเล่าให้ฟัง ว่าฉันรู้สึกยังไง
เอ้า เล่าเลย
เชื่อมั้ย หนูน้อยมันเป็นเรื่องน่าเศร้า เมื่อเธอเกิดมาเป็นคนขี้ขลาด
ไม่มีพลัง และไร้ชีวิตชีวา
ฉันจะแสดงความองอาจได้
แบบสิงโต ไม่ใช่แมว
ถ้าเพียงฉันมีความกล้า
ฉันกลัวจะถูกปฏิเสธ
เพราะฉันไม่ใช่สิงโตพิเศษ
กลัวว่าสิ่งที่ได้จะไม่คู่ควร
ฉันอยากแข็งกล้าดั่งพายุหิมะ
ฉันอยากสุภาพดั่งจิ้งจก
ฉันอยากฉลาดดั่งนก
ถ้าพ่อมดเป็นพ่อมดที่ช่วยเหลือ
ฉันคงได้สมองแน่
หัวใจ
กลับบ้าน
หาญกล้า
เราจะไปหาพ่อมด พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ
ได้ยินว่าเขาคือสุดยอดพ่อมด ถ้าจะมีพ่อมดที่สุดยอด
ก็พ่อมดอ๊อซนี่แหละ
เพราะว่า..อะไร..น่ะหรือ..
เพราะสิ่งมหัศจรรย์ที่เขาทำ
เราจะไปหาพ่อมด พ่อมดมหัศจรรย์แห่งอ๊อซ
ไม่ฟังคำเตือนของฉันใช่มั้ย
ถ้างั้นก็แย่หน่อยนะ
ฉันจะจัดการเธอซะเดี๋ยวนี้เลยดีกว่า
เมื่อฉันได้รองเท้าทับทิมนั่นมา ฉันจะมีอำนาจสูงสุดในอ๊อซ
ทีนี้ละ อีหนูคนสวย
ด้วยยาพิษในถ้วยนี้
พิษร้าย
แต่ว่าสวยงาม
แล้วก็กลิ่นหอมยวนใจ
ดอกป๊อบปี้
ดอกป๊อบปี้จะทำให้พวกเจ้าหลับ
หลับ
พวกเจ้าจงหลับ ณ.บัดนี้
นั่นไง เมืองมรกต
ในที่สุดเราก็มาเกือบถึงแล้ว
มันสวยจังเลยว่ามั้ย เหมือนอย่างที่ฉันคิดไว้เลย
เขาต้องเป็นพ่อมดที่พิเศษมากเลย ถึงได้อยู่ในเมืองสวยๆ อย่างนี้
งั้นพวกเราจะรออะไรอยู่อีกล่ะ
ไม่รอแล้ว รีบไปกันเถอะ
ใช่ วิ่งเลยดีกว่า
มาเลย เร็วเข้า
รีบหน่อย รีบหน่อย
ดูโน่นสิ
เร็วเข้า
ดูภาพนั่นสิ
สวยจริงๆ เลย
เมืองมรกต
เกิดอะไรขึ้น
อะไรกันเนี่ย
ฉันวิ่งต่อไปไม่ไหวแล้ว
ง่วงจังเลย
ส่งมือมา เราจะประคองเธอไปเอง
ไม่ต้องหรอก
ฉันขอพักเดี๋ยวเดียวเอง
โตโต้ โตโต้ อยู่ไหน
เธอพักตอนนี้ไม่ได้นะ เราเกือบถึงอยู่แล้ว
อย่าร้องไห้สิ เดี๋ยวสนิมขึ้นอีกหรอก
มาคิดดูอีกที งีบสักนิดก็ไม่เลว
อย่าง่วงไปอีกคนสิ
ไม่นะ เราต้องไปต่อแบกโดโรธีไปด้วย
ฉันคนเดียวไม่ไหวแน่ แต่พวกเราน่าจะไหว
- เอาเลย - ไป
ดูเขาสิ แย่จังเลย
มา เจ้าดีบุกช่วยฉันหน่อย
แย่จัง ฉันขยับตัวเธอไม่ได้เลย
ต้องเป็นมนต์สะกดแหง๋ๆ
แม่มดใจร้ายแน่เลย เราจะทำยังไงดี
ช่วยด้วย
เวลาอย่างนี้ ร้องไปก็ไม่มีประโยชน์ ไม่มีใครได้ยินหรอก ช่วยด้วย
ช่วยด้วย
หิมะตกนี่
ไม่ใช่มั้ง
ใช่จริงๆ ด้วย
มันอาจจะช่วยได้นะ
แต่ก็อาจจะช่วยไม่ได้
มันช่วยได้โดโรธีเธอตื่นแล้ว
อากาศแปลกมากเลยว่ามั้ย
ดูสิ เขาขึ้นสนิมอีกแล้ว
- ส่งกาน้ำมันมาหน่อย เร็วเข้า - เอ้า หยอดเขา
- สนิมขึ้นเขา - ตรงนี้
- หยอดตรงนี้ - เร็วเข้า
ให้ตายสิบ้าจริง มีคนคอยช่วยเด็กนั่นอยู่เรื่อย
มีรองเท้าหรือไม่มี ฉันก็เก่งพอจะชนะเธอได้
และจัดการคนที่มาขวางฉันได้ด้วย
เร็วเข้า ไปจากที่นี่กันเถอะ
ดูสิ เมืองมรกต ยิ่งใกล้ยิ่งสวย
ออกจากป่า ออกจากความมืด
พ้นจากกลางคืน
ก้าวสู่แสงอาทิตย์ ก้าวสู่แสงสว่าง
มุ่งไปข้างหน้าสู่เมืองเจิดจรัส
ไม่ว่าจะดูดิน หรือมองท้องฟ้า
จงกลั้นหายใจ เก็บงำดวงใจ
ยึดเหนี่ยวความหวังเข้าไว้
เดินหน้าสู่ประตู แล้วเปิดเข้าสู่
ไปเมืองมรกตเร็วดั่งสายฟ้าแลบ
ออกจากป่า ออกจากความมืด
พ้นจากกลางคืน
ก้าวสู่แสงอาทิตย์ ก้าวสู่แสงสว่าง
เดินหน้าสู่ประตู แล้วเปิดเข้าสู่
แล้วเปิด
ใครสั่นกระดิ่ง
เราเอง
อ่านไม่ออกเหรอ
- อ่านอะไร - ประกาศน่ะ
ประกาศอะไร
ที่ประตูน่ะ เห็นได้ชัดเหมือนจมูกบนหน้าฉันเลย
"กระดิ่งเสีย - โปรดเคาะประตู"
เออ ต้องอย่างนั้นสิ
เอ้า มีธุระอะไรว่ามา
เราอยากพบพ่อมด
พ่อมด
ไม่มีใครพบอ๊อซผู้ยิ่งใหญ่ได้หรอก
ไม่เคยมีใครเห็นอ๊อซผู้ยิ่งใหญ่ แม้แต่ฉันก็ยังไม่เคยเจอเขาเลย
งั้นคุณรู้ได้ยังไงว่าเขามีตัวตน
เพราะว่า
เธอเสียเวลาเปล่าน่า
ได้โปรดเถอะค่ะ
หนูต้องพบพ่อมดให้ได้
แม่มดเหนือผู้ใจดีส่งหนูมา
พิสูจน์ซิ
แม่มดเหนือให้รองเท้าทับทิมเธอมา
อ้อ เธอนั่นเอง
อพิโธ่ อพิถัง เอ๊ย
แล้วทำไมไม่บอกแต่แรก
เรื่องมันกลับตาลปัตรเลยเข้ามาสิ
แท็กซี่ แท็กซี่ ที่คุณมองหาอยู่
พาคุณไปที่ไหนก็ได้ในเมืองนี้
พาเราไปหาพ่อมดได้มั้ย
พ่อมดไม่ได้...
ซะเมื่อไหร่ล่ะ
แต่ก่อนอื่นผมจะพาคุณไปที่นึง ที่จะทำให้คุณดูสะอาดขึ้นหน่อย
ขอบคุณมากค่ะ
เราเดินทางมาหลายวัน และเราก็รู้สึกว่า...
นั่นม้าอะไรน่ะคะ หนูไม่เคยเห็นม้าแบบนี้มาก่อนเลย
แล้วก็จะไม่เห็นจากที่อื่นด้วย อย่างเขามีตัวเดียวเท่านั้น
เขาเป็นม้าหลากสี ผมจะเล่าอะไรให้ฟัง
ฮ่า ฮ่า ฮ่า...โฮ่ โฮ่ โฮ่...
แล้วก็เบิ้ล..ทรา ลา ลา...
นั่นคือเสียงที่เราหัวเราะทั้งวัน ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
บุซ บุซ บุซ...เชิ๊ฟ เชิ๊ฟ เชิ๊ฟ...
แล้วก็เบิ้ล..ลา ดี๊ ดา...
นั่นคือเสียงตีคริกเก้ตทั้งวัน ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
เราตื่นตอนเที่ยง เริ่มงานตอนบ่าย
พักกินมื้อเที่ยง 1 ชั่วโมง พอถึงบ่าย 2 เราก็เลิกงาน
ช่างสนุกจริงๆ
ฮ่า ฮ่า ฮ่า...โฮ่ โฮ่ โฮ่...
แล้วก็เบิ้ล..ทรา ลา ลา...
นั่นคือเสียงที่เราหัวเราะทั้งวัน ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
ฮ่า ฮ่า ฮ่า...โฮ่ โฮ่ โฮ่...
ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า...
นั่นคือเสียงที่เราหัวเราะทั้งวัน
เอ้า โฮ่ โฮ่ โฮ่...ฮ่า ฮ่า ฮ่า...
"ชะล้างและแต่งตัว"
ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
ตบ ตบ ตรงนี้ แล้ว ตบ ตบ ตรงนั้น ใส่ฟางใหม่เอี่ยมเข้าไป
คุณจะหนุ่มแน่นและดูดี ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
ถู ถู ตรงนี้ ถู ถู ตรงนั้น ไม่ว่าเป็นดีบุกหรือทองเหลือง
คุณจะดูเหมือนใหม่ ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
เราทำหน้านิ่วให้ยิ้มออกได้
ทำสีตาให้เหมือนสีชุดได้มั้ย
เมืองนี้ช่างสนุกจริงๆ
เล็ม เล็ม ตรงนี้ เล็ม เล็ม ตรงนั้น เราเล็มกรงเล็บที่ขรุขระ
โดยผู้เชี่ยวชาญขนานแท้ ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
ฮ่า ฮ่า ฮ่า...
โฮ โฮ โฮ...
- ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า... - ฮ่า...
นั่นคือเสียงที่เราหัวเราะทั้งวัน ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
นั่นคือเสียงที่เราหัวเราะทั้งวัน
เอ้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า...
ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า...
ในดินแดนหรรษาแห่งอ๊อซ
เธอคือใคร
เธอคือแม่มด เธอตามเรามาที่นี่
"ยอมแพ้ซะ โดโรธี"
โดโรธี ใครคือโดโรธี
พ่อมดจะอธิบายเอง
ไปหาพ่อมด
ตายแล้วเราจะทำยังไงดี
ถ้าจะไปหาพ่อมดคงต้องรีบแล้วละ
ทุกอย่างเรียบร้อยดี
หยุดอยู่ตรงนั้น
ไม่มีอะไร ทุกอย่างเรียบร้อยดี
อ๊อซผู้ยิ่งใหญ่ และทรงพลัง ควบคุมสถานการณ์ไว้ได้แล้ว
หวังว่านะ
ทุกคนกลับบ้านได้แล้ว
ไม่มีอะไรต้องห่วง
ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว กลับบ้านไป
กลับบ้านไป
ถ้าคุณจะกรุณา เราอยากพบพ่อมดเดี๋ยวนี้ค่ะ
เราทั้ง 4 คนเลย
มีคำสั่งมาว่า "ห้ามใครเข้าพบอ๊อซผู้ยิ่งใหญ่"
ไม่ว่าใคร ไม่ว่ายังไงก็ไม่ได้
ได้โปรดเถอะค่ะ มันสำคัญมาก
ฉันดูดีอย่างนี้ได้ในบางโอกาสเท่านั้น
ไม่ว่าใคร ไม่ว่ายังไงก็ไม่ได้
แต่เธอคือโดโรธีนะ
โดโรธีคนของแม่มดน่ะเหรอ
แล้วก็ไม่บอกงั้น...
รออยู่นี่ ฉันจะไปบอกเรื่องเธอทันทีเลย
ได้ยินรึเปล่า เขาจะไปบอกเรื่องเราทันที
- ฉันรู้สึกดีเหมือนมีสมองแล้วเลย - ฉันก็ได้ยินหัวใจตัวเองเต้น
- ฉันจะได้กลับบ้านทันกินมื้อเย็น - ในอีกชั่วโมง ฉันจะได้เป็นจ้าวป่า
พระราชาจงเจริญ
ถ้าฉันได้เป็นราชาแห่งป่า
ไม่ใช่ราชินี ไม่ใช่ดยุ๊ค ไม่ใช่เจ้าชาย
เสื้อคลุมราชาแห่งป่าของฉัน
ต้องเป็นผ้าซาติน ไม่ใช่ผ้าฝ้าย ไม่ใช่ผ้าทอ
อาหารต้องเป็นปลาหรือสัตว์ปีก
ฉันจะคำรามวู้ฟ...วู้ฟ...
คำรามอย่างราชา..วู้ฟ..
แค่ฉันขยับส้นเท้า ต้นไม้ทั้งป่าต้องโค้งให้
ภูเขาคำนับ วัวเอาหน้าแตะพื้น
นกกระจอกหุบปีก
ถ้าฉัน..ถ้าฉันเป็นพระราชา
กระต่ายต้องทำความเคารพฉัน
กระรอกย่อเข่าเคารพ
หางฉันจะสะบัด เพื่อสำแดงความยิ่งใหญ่
กับผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหมด
ถ้าฉัน..ถ้าฉันเป็นพระราชา
พระราชาตัวจริง
ฉันจะอยู่รอดเหนือกษัตริย์ทั้งปวง
ฉันจะอยู่รอด
เหนือกษัตริย์ทั้งปวง
ฝ่าบาท ถ้าท่านเป็นพระราชา จะกลัวอะไรมั้ย
ไม่กลัวใครทั้งนั้น ไม่ว่ายังไง
- แม้แต่แรดเหรอ - แน่นอน
- แล้ว ฮิปโป้โปเตมัส ล่ะ - ฉันจะจับโยนลงบ่อเลย
- แล้วถ้าเผื่อเจอช้างล่ะ - ฉันจะม้วนมันด้วยกระดาษแก้ว
- แล้วถ้าเป็นไดโนเสาร์ล่ะ - ฉันจะแสดงให้เห็นว่าใครเป็นจ้าวป่า
- ทำยังไง - ทำยังไง
ใช้ความกล้าหาญ
อะไรทำให้ราชาไม่เป็นทาส ความกล้าหาญไงล่ะ
อะไรทำให้ธงบนยอดเสาโบกสะบัด
ความกล้าหาญ
อะไร ทำให้ช้างพุ่งงาปะทะในความมืด
อะไร ทำให้ชะมดหวงกลิ่น
ความกล้าหาญ
อะไรทำให้สฟิงค์เป็นสิ่งมหัศจรรย์ อันดับ 7
ความกล้าหาญ
อะไรทำให้อรุณรุ่งราวสายฟ้า
ความกล้าหาญ
อะไรทำให้ชนเผ่าแอฟริการ้อนแรงนัก
อะไรทำให้ "วานร" กล้าเด็ดแอปปริคอท
อะไร ที่พวกเขามีแต่ฉันไม่มี
ความกล้าหาญ
พูดอีก ก็ถูกอีก
พ่อมดบอกว่า "ไปให้พ้น"
ไปให้พ้น
ดูเหมือนเราจะมาเสียเที่ยว
ฉันก็หลงดีใจ
คิดว่าจะได้กลับบ้าน
อย่าร้องไห้ไปเลย โดโรธี
เราจะพาเธอไปหาพ่อมดให้ได้
เราจะทำจริงๆ
ป้าเอ็มดีกับฉันมาก แต่ฉันไม่เคยสำนึกเลย
หนีออกมาทำให้ป้าเสียใจ
ศจ.มาร์เวล บอกว่าป้าป่วย
ป้าอาจกำลังจะตาย เป็นความผิดของฉันคนเดียว
ฉันจะไม่ยกโทษให้ตัวเองเลย
ไม่มีวัน
อย่าร้องไห้อีกเลยนะ
ฉันจะหาทางพาเธอ ไปหาพ่อมดเอง
ฉันก็เคยมีป้าเหมือนกัน
รอเดี๋ยวก่อนเพื่อน ฉันเพิ่งคิดได้ว่า
ฉันไม่ได้อยากเจอพ่อมดมากขนาดนั้น
ฉันไปรอข้างนอกดีกว่า
- เป็นอะไรไปล่ะ - เขากลัวอีกแล้วน่ะสิ
พ่อมดจะให้ความกล้ากับเธอรู้มั้ย
ฉันจะกลัว จนไม่กล้าขอน่ะสิ
งั้น พวกเราจะขอให้แทน
ฉันไปรอข้างนอกละกัน
ทำไม
เพราะว่าฉันยังกลัวอยู่
- มีอะไรเหรอ - มีคนดึงหางฉัน
- นายดึงเองต่างหาก - ฉัน...
มาเถอะ
เดินเข้ามา
เสร็จเมื่อไหร่บอกด้วยแล้วกัน
ดูนั่นสิ ดูนั่น
ฉันอยากกลับบ้าน
ข้าคืออ๊อซ
ผู้ยิ่งใหญ่และทรงพลัง
เจ้าเป็นใคร
กรุณาด้วยค่ะหนูคือ โดโรธี
เด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่ไม่ดื้อ
เราจะมาขอร้อง...
เงียบ
คุณพระช่วย
อ๊อซผู้ยิ่งใหญ่และทรงพลัง รู้ว่า เจ้ามาทำไม
ก้าวมาข้างหน้าเจ้ามนุษย์กระป๋อง
เจ้ากล้ามาขอหัวใจจากข้าเร๊อะ
เจ้าหุ่นขยะเศษเหล็ก แกน่ะ แทบจะหลุดเป็นชิ้นๆ อยู่แล้ว
ครับผม
ขอรับใต้เท้า
คือว่าระหว่างทาง
เราเดินตามถนนอิฐสีเหลืองมาและ...
เงียบ
และแกเจ้าหุ่นไล่กา
ทะลึ่งมาขอสมอง
ไอ้เศษอาหารวัว ห่อผ้าขี้ริ้ว
ครับใต้เท้า ผู้ทรงปัญญา
ท่านผู้ศักดิ์สิทธิ์
พอแล้ว
และแกเจ้าสิงโต
ว่าไง
ท่านน่าจะละอายใจบ้าง
ที่ทำให้คนที่มาขอความช่วยเหลือ ต้องกลัวลนลานขนาดนี้
เงียบนะ แม่คนทนงตัว
ข้าอ๊อซ ผู้กรุณา ตั้งใจจะให้ตามที่เจ้าขอทุกอย่าง
อะไรนะ เขาพูดว่าไงนะ
แต่ก่อนอื่นเจ้าต้องพิสูจน์ตัวเองว่าคู่ควร
โดยทำงานเล็กๆ ชิ้นหนึ่ง
เอาไม้กวาดของแม่มดตะวันตกมา
แต่ถ้าเราทำอย่างนั้นได้ เราคงต้องฆ่าเธอ
เอาไม้กวาดของเธอมาให้ข้า
แล้วข้าจะให้ตามที่เจ้าขอ
ไปได้แล้ว
แต่ถ้าเธอฆ่าเราก่อนล่ะ
ข้าบอกว่าให้ไปไง
"ป่าผีสิงปราสาทแม่มด 1 ไมล์"
"ถ้าข้าเป็นเจ้าข้าจะกลับไป"
ถ้าข้าเป็นเจ้าข้าจะกลับไป
ดูสิ
ฉันว่าแถวนี้มีผีแน่ๆ เลย
เหลวไหล..ผีเหรอ..ไร้สาระน่ะ
นายไม่เชื่อเรื่องผีหรือ
ไม่หรอก ทำไม...
เป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันเชื่อเรื่องผีจริงๆ
ฉันเชื่อ
ฉันเชื่อเรื่องผี
ฉันเชื่อ
แกจะเชื่อมากกว่านี้อีก เมื่อฉันเริ่มจัดการแก
เอาทหารไปจับนังเด็กกับหมามา
คนอื่นแกจะทำยังไงก็เชิญแต่นังเด็ก ฉันต้องการเป็นๆ ห้ามลงมือ
พวกมันไม่มีปัญญาต่อสู้หรอก
ฉันส่งเจ้าแมลงน้อยล่วงหน้า ไปลุยพวกมันแล้ว
ดูแลรองเท้าทับทิมเป็นพิเศษด้วย ฉันต้องการมันมากที่สุดบินไปเลย
บินไป...เอานังเด็กนั่นกับรองเท้ามา
บินไป
ช่วยด้วย
ไปให้พ้น
ช่วยด้วย
โตโต้ ช่วยด้วย โตโต้
ช่วยด้วย
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
มันดึงขาฉันออกแล้วโยนไปตรงโน้น
แล้วกระชากหน้าอกฉันไปโยนไว้ตรงนั้น
ตัวนายกระจายไปทั่วเลย
พวกมันกระชากนายซะกระจุยเลยใช่มั้ย
อย่ามัวยืนพูดอยู่สิ ต่อตัวฉันเร็วเข้า
เราต้องรีบไปช่วย โดโรธี
ไหนขอดูหน่อย
เจ้าหมาน้อยแสนน่ารัก
แล้วก็เธอหนูน้อยช่างน่ายินดีจริงๆ
เธอใจดีจังที่มาเยี่ยมฉันยามเหงา
เธอจะทำอะไรกับหมาของฉัน เอาคืนมานะ
เมื่อถึงเวลาแม่หนู เมื่อถึงเวลา
ขอร้องละ คืนมันมาเถอะ
แน่นอน
ถ้าเธอเอารองเท้าให้ฉัน
แต่แม่มดเหนือผู้ใจดีบอกไม่ให้ถอด
งั้นก็ดีแล้ว
โยนตะกร้าลงในแม่น้ำ ให้มันจมน้ำตาย
อย่า อย่านะ
ฉันจะคืนรองเท้าให้ แต่ต้องคืนโตโต้นะ
ดีมาก สาวน้อย
ฉันรู้ว่าเธอมีเหตุผล
ขอโทษฉันไม่ได้ทำนะ ฉันยังจะได้หมาคืนมั้ย
ไม่ทำยังงั้นฉันก็โง่สิ ฉันน่าจะจำได้
รองเท้าจะไม่มีวันถอดได้
ถ้าเธอยังมีชีวิต
แต่ฉันไม่ห่วงว่าเธอจะตายหรอก แค่จะทำยังไงให้ตาย
มันต้องทำอย่างละเอียดถี่ถ้วน
ไม่งั้น มนต์ฉันจะเสื่อม
โตโต้ วิ่งหนีเร็ว
ไปจับมันสิ ไอ้โง่
วิ่งเร็ว โตโต้วิ่ง
วิ่งไป โตโต้วิ่งไป
มันหนีได้แล้ว มันหนีได้แล้ว
สมหวังละสิ บ้าจริงเธอกับหมาของเธอ
เธอก่อปัญหาให้ฉันมากไปแล้ว
แต่อีกไม่นานมันก็จะจบ
เห็นอะไรมั้ย เธอจะมีชีวิตอยู่ได้นานแค่นี้
ซึ่งมันก็ไม่นานเลย ไม่นานเลย
ฉันรอรองเท้านั่นตลอดไปไม่ได้
หนูกลัวจังเลย
หนูกลัวป้าเอ็มคะ หนูกลัวค่ะ
โดโรธี
โดโรธีหลานอยู่ไหน
นี่ป้าเอง ป้าเอ็มไง
พวกเราพยายามตามหาหลาน หลานอยู่ที่ไหน
หนูอยู่ที่อ๊อซค่ะ ป้าเอ็ม
หนูถูกขังอยู่ในปราสาทแม่มด
หนูพยายามจะกลับบ้านไปหาป้าค่ะ
ป้าเอ็ม อย่าเพิ่งไปสิคะหนูกลัว
กลับมาก่อน
ป้าเอ็ม กลับมาก่อน
ฉันจะคืนป้าเอ็มให้เธอแม่หนู
ดูสินั่น โตโต้
มันมาจากไหนน่ะ
ไม่เห็นเหรอมันจะมาพาเราไปหาโดโรธี
ไปเร็วพรรคพวก
หวังว่าฉันจะแข็งแรงพอให้ยึด
ฉันก็หวังว่าหางนายจะไม่หลุดไปก่อน
นั่นอะไรน่ะ
ปราสาทแม่มดใจร้าย
โดโรธีอยู่ในที่น่ากลัวนั่นเหรอ
ไม่อยากนึกภาพเธออยู่ในนั้นเลย เราต้องช่วยเธอออกมา
อย่าร้องไห้ เราไม่ได้เอากาน้ำมันมาด้วย
แค่นี้ตัวนายก็ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดแล้ว
พวกนั้นใครกัน
ฉันมีแผนแล้วว่าจะเข้าไปยังไง
เยี่ยม เขามีแผนแล้ว
- นายจะนำเราเข้าไป - ใช่
- ฉันเหรอ - ใช่ นายแหละ
- ฉันจะพาเธอออกมาจากที่นั่นเหรอ - ใช่แล้ว
ก็ได้ฉันจะเข้าไปเพื่อโดโรธี
จะเป็นแม่มดใจร้ายหรือใครก็ตาม
มีทหารหรือไม่มีฉันก็จะลุยมันเข้าไป
ฉันอาจไม่รอดออกมา แต่ฉันก็จะเข้าไป
มีอย่างเดียวที่ฉันอยากให้พวกนายช่วย
อะไรเหรอ
พูดให้ฉันเปลี่ยนใจที
- ห้ามเปลี่ยนใจ - ไม่ได้นะ
เดี๋ยวนี้เลย เดี๋ยวก่อนไม่
- ระวัง - ปล่อยฉัน
ฉันมีอีกแผนแล้ว
นายคิดว่าเราเข้าไปอย่างนี้สุภาพเหรอ
มาเหอะน่า
จะไปทางไหนล่ะทีนี้
นั่นสิ
ทางนั้น
ต้องแน่ใจก่อนว่าโดโรธีอยู่ในนี้ โดโรธีอยู่ในนั้นรึเปล่า
พวกเราเอง
ใช่ ฉันเอง
ฉันถูกขังอยู่ในนี้
ใช่ เสียงเธอด้วยเปิดประตูเร็ว
เร็วเข้ารีบหน่อย
นาฬิกาทรายใกล้หมดแล้ว
ถอยไป
โตโต้
สิงโตเพื่อนรักฉันรู้ว่าเธอต้องมา
เร็วเข้า เราไม่มีเวลาแล้ว
จะรีบไปไหน
ไม่เห็นบอกกล่าวกันเลย
งานเลี้ยงเพิ่งจะเริ่มเอง
เราเหมือนหนูติดกับเลย
อย่าเพิ่งทำร้ายพวกมัน
ให้มันมีเวลาคิดสักนิดก่อน
จับมัน จับมันให้ได้สิไอ้โง่
จับมัน จับมันไว้
อยู่นั่นไง เราจะได้ตัวมันแล้ว
ครึ่งหนึ่งไปทางนี้ อีกครึ่งไปทางนั้น
เร็วเข้า
ทีนี้จะไปทางไหนต่อ
ทางนี้เร็วเข้า
ถอย
แหม
ถูกล้อมรอบด้วยหอกเชียวนะ
คิดว่าฉลาดนักใช่มั้ย
เธอจะได้เห็น 3 คนนี่ตายก่อน
รวมทั้งเจ้าหมาขี้เรื้อนนี่ด้วย
เติมไฟสักนิดเป็นไงเจ้าหุ่นไล่กา
อย่า
ช่วยด้วยไฟไหม้ฉัน ไฟไหม้ฉัน
อย่าสาดน้ำนะ
นังเด็กเลว เห็นมั้ยแกทำอะไรลงไป
ฉันกำลังละลาย ละลาย
โลกหนอโลก
ใครจะนึกว่าเด็กดีๆ อย่างแก จะฆ่าแม่มดแสนสวยอย่างฉันลงคอ
ระวังไว้
ฉันกำลังจะ...
แม่มดตายแล้วเธอฆ่าเขา
ฉันไม่ได้เจตนาจะฆ่าเธอจริงๆ นะ
แค่จะช่วยดับไฟให้เขาเท่านั้น
โดโรธีจงเจริญ แม่มดใจร้ายตายแล้ว
ไม้กวาด
เราขอได้มั้ย
ช่วยเอาไปด้วยเลย
ขอบคุณมาก
ทีนี้เรากลับไปหาพ่อมดกัน บอกเขาว่าแม่มดใจร้ายตายแล้ว
แม่มดใจร้ายตายแล้ว
ฉันจะเชื่อตาฉันดีมั้ยนี่
พวกเธอกลับมาทำไม
ได้โปรดเถอะค่ะ เราทำตามที่ท่านบอกแล้ว
เรานำไม้กวาด ของแม่มดตะวันตกมาด้วย
เธอละลายไปแล้ว
เจ้าจัดการเธอแล้วเหรอ
ยอดเยี่ยมมาก
ใช่ค่ะ เราหวังว่าท่านจะรักษาสัญญา ถ้าจะกรุณานะคะ
อย่าเพิ่งรีบร้อน
ข้าต้องใช้เวลาคิดนิดหน่อย
กลับไป พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่
พรุ่งนี้
แต่หนูอยากกลับบ้านเดี๋ยวนี้นี่คะ
ท่านมีเวลาตั้งเยอะแล้ว
ใช่
อย่าทำให้อ๊อซผู้ยิ่งใหญ่และทรงอำนาจ โกรธนะ
ข้าบอกให้กลับมาพรุ่งนี้
ถ้าท่านยิ่งใหญ่และทรงอำนาจจริง ท่านก็ต้องรักษาสัญญา
นี่ เจ้ากล่าวหาอ๊อซผู้ยิ่งใหญ่เร๊อะ
เจ้าพวกอกตัญญู
ข้าให้เจ้ามาพรุ่งนี้ก็โชคดีแล้ว
ดีกว่าให้มาอีก 20 ปีข้างหน้า
นี่ ข้าอ๊อซผู้ยิ่งใหญ่พูดอยู่
อย่าไปสนใจคนที่อยู่หลังม่านนั่น
ข้าอ๊อซ ผู้ยิ่งใหญ่พูดอยู่
คุณเป็นใคร
ข้าคือผู้ยิ่งใหญ่และทรงอำนาจ
พ่อมดแห่งอ๊อซ
คุณเนี่ยนะ
หนูไม่เชื่อคุณหรอก
แต่มันจริงนะ ไม่มีพ่อมดคนอื่นนอกจากฉันแล้ว
นักต้มตุ๋น
ใช่
ใช่แล้วถูกต้อง ฉันเป็นนักต้มตุ๋น
คุณนี่เลวร้ายจริงๆ
ไม่นะ ฉันเป็นคนดี
แต่เป็นพ่อมดที่ใช้ไม่ได้เท่านั้นเอง
หัวใจที่สัญญาจะให้มนุษย์ดีบุกล่ะ
แล้วความกล้าที่สัญญาจะให้สิงโตล่ะ
แล้วสมองของหุ่นไล่กา
ใครๆ ก็มีสมองได้มันเป็นเรื่องธรรมดา
ไม่ว่าจะสัตว์เลื้อยคลานใจปลาซิว
ปลาไหลตัวเล็กตัวน้อยในทะเลก็มีสมอง
ในโลกที่ฉันมามีมหาวิทยาลัย
เป็นแหล่งเรียนรู้ขนาดใหญ่ ทำให้มนุษย์เป็นนักคิดผู้ยิ่งใหญ่
เมื่อจบออกมาพวกเขาคิดได้ลึกซึ้ง
ซึ่งเขาไม่ได้มีสมองมากไปกว่าเธอเลย
แต่เขามีอย่างหนึ่งที่เธอไม่มี ปริญญาบัตร
ดังนั้นด้วยอำนาจอันถูกต้องที่ฉันมีอยู่
ซึ่งได้รับมอบจากคณะกรรมการ ของมหา'ลัย อี พลูรีบัส อูนัม
ฉันขอมอบสิ่งนี้ให้
ปริญญาบัตรเกียรตินิยมสาขาทีเอ็ชดี
ทีเอ็ชดีเหรอ
ใช่ย่อมาจาก "ด๊อกเตอร์สาขานักคิด"
ผลรวมของสแควร์รูท ของด้าน 2 ด้านของ 3 เหลี่ยม
เท่ากับรากที่ 2 ของด้านที่เหลือ
โอ๊ย เหลือเชื่อ
ฉันมีสมองจริงๆ ด้วย
ฉันไม่รู้จะขอบคุณยังไงดี
ไม่ต้องหรอก
และสำหรับเธอเพื่อนรัก เธอเป็นเหยื่อของความคิดที่สับสน
เธอตกอยู่ภายใต้ภาพลวงตา
เลยทำให้เธอชอบวิ่งหนีจากอันตราย เธอไม่มีความกล้า
เธอสับสนระหว่างความกล้ากับปัญญา
ที่ๆ ฉันมาคนที่ถูกเรียกว่าวีรบุรุษ
เขาจะหยิบชุดเก่งออกจากตู้ปีละครั้ง
แล้วก็มาเดินพาเหรดไปตามถนน
เขาไม่ได้มีความกล้ามากไปกว่าเธอ
แต่เขามีสิ่งหนึ่งที่เธอไม่มี
เหรียญกล้าหาญ
ดังนั้นสำหรับการกระทำที่น่าสรรเสริญ
ด้วยความกล้าถึงขั้นเข้าต่อกร กับแม่มดผู้โหดร้าย
ฉันขอมอบเหรียญกางเขน 3 แฉกให้
ตอนนี้เธอเป็นสมาชิกใหม่ ของสมาคมผู้กล้าแล้ว
แย่แล้ว ฉันพูดอะไรไม่ออกเลย
และเธอเพื่อนมนุษย์โลหะของฉัน เธออยากได้หัวใจ
เธอไม่รู้หรอกว่าโชคดีแค่ไหนที่เธอไม่มี
หัวใจที่ไม่เคยแตกสลายน่ะ ใช้การไม่ได้
แต่ฉันก็ยังอยากมีอยู่ดี
โลกที่ฉันมา มีชายคนหนึ่งทำแต่ความดี
เขาถูกเรียกว่า
คนบ้าความดี หัวใจของเขาก็ไม่ใหญ่ไปกว่าเธอ
แต่เขามีอย่างหนึ่งที่เธอไม่มี..ของรางวัล
ดังนั้น เมื่อเล็งเห็นถึงจิตใจที่ดีงามของเธอ
ฉันยินดีที่ได้มีโอกาสมอบของเล็กน้อย
ที่แสดงถึงความรักและนับถือของเรา
และจำไว้เพื่อนผู้มีจิตใจงาม
การมีหัวใจไม่ได้ตัดสินตรงที่ เธอรักได้มากเท่าไหร่
แต่มีคนรักเธอมากเท่าไหร่ต่างหาก
มันเต้นติ๊กๆ ด้วยฟังสิ
ดูสิมันเต้นติ๊กๆ ได้ด้วย
อ่านสิที่เหรียญเขียนว่าอะไร
"กล้าหาญ"
มันจริงใช่มั้ย
ทุกอย่างช่างวิเศษจริงๆ
- เฮ้ แล้วเรื่องของโดโรธีล่ะ - ใช่แล้ว โดโรธีล่ะ
- โดโรธีคือคนต่อไป - โดโรธี
ในถุงนั่นคงไม่มีอะไรให้หนูแล้ว
เธอทำให้ฉันตัดสินใจยากจริงๆ
มีทางเดียวที่จะนำโดโรธีกลับแคนซัสได้
คือฉันต้องพาเธอกลับไปเอง
จริงหรือคะ
แต่คุณทำอย่างนั้นได้จริงหรือเปล่า
เด็กน้อยอย่าเพิ่งดูถูกกัน ฉันเป็นคนเก่าคนแก่ของแคนซัสนะ
เกิดและโตในใจกลางทุ่งหญ้าตะวันตก
นักบอลลูนคนแรกที่เก่งเป็นเลิศ
ของคณะละครสัตว์มหัศจรรย์ แล้ววันนึง
ขณะกำลังแสดง สิ่งที่ต้องใช้ทักษะระดับสูง
ที่ไม่เคยมีใครทำสำเร็จมาก่อน เหตุร้ายก็เกิดขึ้น
บอลลูนไม่ยอมกลับไปที่งานแฟร์
จริงดิ
แล้วคุณไม่กลัวเหรอ
กลัวเธอกำลังพูดกับคนที่ หัวเราะให้กับความตาย
ยิ้มเยาะให้กับความหายนะ เย้ยหยั่นภัยพิบัติ
ฉันยืนนิ่งเป็นหินเลย
แล้วจู่ๆ ลมก็เปลี่ยนทิศ พาบอลลูนลอยมาลง
ตรงใจกลางเมืองที่สวยงาม แล้วชาวอ๊อซก็ยกย่องให้ฉันเป็น
พ่อมดผู้วิเศษคนแรก
เวลาผ่านไปฉันยอมรับหน้าที่พ่อมด
แต่ยังเก็บบอลลูนไว้เผื่อยามฉุกเฉิน
แล้วบอลลูนนั้นจะพาเธอกับฉันกลับบ้าน
ไปสู่ดินแดนของ อี พลูริบัส อูนัม
"งานแฟร์แห่งรัฐ - โอมาฮา"
ได้เวลาจัดการแสดงที่ยอดเยี่ยมที่สุด เท่าที่เคยมีมา
ใช่ มันอาจเกิดอย่างที่เคยเกิด
ข้า...พ่อมดของพวกเรา
จะลอยขึ้นไปเสี่ยงอันตราย
เพื่อเดินทางอย่างพิสดาร
ขึ้นไปเหนือชั้นบรรยากาศโลก
เพื่อกลับไปเยี่ยมและร่วมสังสรรค์
กับมิตรสหายชาวพ่อมด
ข้าขอประกาศว่าจนกว่าจะถึงเวลา
ที่ข้ากลับมาถ้าข้ากลับมาได้ ให้หุ่นไล่กา
ผู้มีสมองเป็นเลิศ เป็นผู้ปกครองที่นี่แทนข้า
โดยมีมนุษย์ดีบุกผู้มีน้ำใจเลอเลิศ เป็นผู้ช่วย
รวมทั้งสิงโตผู้มีความกล้าเป็นเอกด้วย
จงเชื่อฟังเขาอย่างที่เชื่อฟังข้า
ขอบคุณ
โตโต้ กลับมาก่อน โตโต้
อย่าเพิ่งไปเดี๋ยวหนูกลับมา
จับหมานั่นไว้
นี่เป็นการเดินทาง ที่คาดการณ์ไม่ได้โดยสิ้นเชิง
ทำลายทางออกของข้า
กลับมาก่อน
พาหนูไปด้วยได้โปรดเถอะค่ะ กลับมา
กลับไม่ได้ ฉันทำไม่เป็น
ลาก่อน พี่น้อง
ลาก่อน
ฉันคงไม่ได้กลับบ้านแล้ว
งั้นก็อยู่กับเราเถอะโดโรธี
พวกเรารักเธอ
เราไม่อยากให้เธอไป
พวกเธอช่างดีจริงๆ
ที่นี่ไม่เหมือนแคนซัส
ป้าเอ็มก็คงเลิกสงสัยแล้วละ ว่าเกิดอะไรกับฉัน
หุ่นไล่กาฉันจะทำยังไงดี
ดูนั่น
คนที่จะช่วยเธอได้มาแล้ว
- คุณช่วยฉันได้มั้ยคะ - ไม่ต้องมีใครช่วยเธอหรอก
เธอมีอำนาจที่จะกลับเมื่อไหร่ก็ได้
ฉันมีเหรอ
ทำไมไม่ ไม่บอกเธอก่อนหน้านี้
เพราะเธอคงไม่เชื่อฉัน เธอต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง
เธอเรียนรู้อะไรบ้างโดโรธี
คงไม่มีอะไรมากเท่ากับ อยากเห็นลุงเฮนรี่กับป้าเอ็ม
ถ้าถามความปรารถนาในหัวใจของฉัน
คงไม่มีที่ไหนไกลไปกว่าสวนหลังบ้าน
เพราะว่าถ้าไม่มีมันอยู่ตรงนั้น
ฉันก็ไม่ได้เสียมันไปตั้งแต่แรก
ใช่ไหมคะ
นั่นแหละ ใช่เลย
มันช่างง่ายเหลือเกิน ฉันน่าจะช่วยคิดให้เธอได้
- ฉันน่าจะรู้สึกได้ด้วยหัวใจของฉัน - ไม่ได้ เธอต้องพบด้วยตัวเอง
รองเท้าวิเศษจะพาเธอกลับบ้าน ภายใน 2 วินาที
- โตโต้ด้วยหรือคะ - โตโต้ด้วย
- เดี๋ยวนี้เหรอคะ - เมื่อไหร่ก็ได้ที่เธอต้องการ
ช่างวิเศษจนไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นจริง
ยากเหลือเกินที่จะกล่าวลา
ฉันรักพวกเธอเช่นกัน
ลาก่อน มนุษย์ดีบุก
อย่าร้องไห้
เดี๋ยวสนิมขึ้นอีกนะ
นี่ กาน้ำมันของเธอ
ลาก่อน
ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่าฉันมีหัวใจ เพราะว่ามันกำลังแตกสลาย
ลาก่อน สิงโต
ฉันรู้ว่ามันไม่ถูกต้อง
แต่ฉันจะคิดถึงเธอตอนที่เธอร้องให้ช่วย
ก่อนที่เธอจะมีความกล้าอย่างนี้
ฉันคงไม่ได้มีความกล้า ถ้าไม่ใช่เพราะช่วยเธอ
ฉันคงคิดถึงเธอมากที่สุด
พร้อมรึยังจ๊ะ
ค่ะ
โตโต้ลา ทุกคนก่อน
พร้อมแล้วค่ะ
หลับตา แล้วเอาส้นเท้ากระแทกกัน 3 ครั้ง
แล้วคิดในใจว่า
ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน
ตื่นเถอะหลานรัก
ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้าน
ไม่มีที่ไหน...
โดโรธี โดโรธี นี่ป้าเอ็มไงจ๊ะหลานรัก
ป้าเอ็มป้าจริงๆ ด้วย
- ก็ใช่สิจ๊ะ - สวัสดี มีใครอยู่บ้านหรือเปล่า
ฉันแวะมาเพราะได้ข่าวว่าเด็กคนนั้น ติดพายุ
อ้าว ไม่เป็นไรแล้วนี่นะ
หัวกระแทกแรงไปหน่อย
ตอนแรกเรานึกว่าจะเสียเธอไปแล้ว
หนูจะไม่ไปไหนอีกแล้วค่ะลุงเฮ็นรี่ ที่นั่นมีแต่ปัญหา
หนูพยายามจะกลับมาวันแล้ววันเล่า
จ้ะ นอนพักก่อนเถอะ หนูแค่ฝันร้ายน่ะ
ใช่
จำเพื่อนเก่าได้มั้ย ฮังค์ไง
แล้วฉัน ฮิค เครี่
คงไม่ลืมหน้าฉันใช่มั้ย
ไม่แต่มันไม่ใช่ความฝัน มีสถานที่แห่งหนึ่ง
แล้วเธอ..เธอ..เธอและคุณอยู่ที่นั่น
ใช่สิ
แต่พวกเธอไม่ได้ไปใช่มั้ย
เรามักจะฝันไร้สาระเวลาที่เรา...
ไม่ค่ะป้าเอ็ม มันเป็นสถานที่ๆ มีอยู่จริง
หนูจำได้ว่าบางที่ก็ไม่สวยเลย
แต่ส่วนใหญ่สวยมากแล้วหนูก็พูดซ้ำๆ
เฝ้าบอกทุกคนว่า "ฉันอยากกลับบ้าน"
เขาเลยส่งหนูกลับบ้าน
เขาทำยังงั้นเหรอ
ไม่มีใครเชื่อหนูเลยเหรอ
เชื่อสิ เราเชื่อหนูโดโรธี
แต่ยังไงเราก็อยู่ที่บ้านแล้วโตโต้
บ้าน
และนี่คือห้องของหนู และทุกคนก็อยู่ที่นี่
หนูจะไม่จากไปไหนอีกแล้ว เพราะหนูรักพวกคุณทุกคน
และป้าเอ็มคะ ไม่มีที่ไหนเหมือนบ้านจริงๆ
"จบบริบูรณ์"
[THAI]